Decanen richten kernteam op

In het kader van 30 jaar STZ had de decanenbijeenkomst van woensdag 16 september een feestelijk tintje. Op het STZ-kantoor in Utrecht kwamen decanen van de 27 ziekenhuizen uit het hele land samen om te praten over de doorontwikkeling van het decanennetwerk, de verdeling van AIOS-plaatsen, affiliatiegelden en duurzame inzetbaarheid. Een impressie.

STZ-directeur Danique Roodnat benadrukte in haar welkomstwoord het belang van een netwerk zoals het decanennetwerk. Om gezamenlijk te werken aan de ontwikkeling van de opleiding, een duurzame onderzoek- en innovatie-infrastructuur en de versnelling van transformatie. “Samenwerking is nodig om meters te maken en ik wens jullie vandaag tijdens deze bijeenkomst veel energie om jullie tanden hierin te zetten.”    

Joep Elemans, programmamanager, oprichter en coördinator van dit netwerk, liet de deelnemers in drie groepen brainstormen over de toekomst. Welke drie concrete resultaten hopen de decanen in 2032 te hebben bereikt met het netwerk? Welke belemmeringen verwachten ze daarbij? En waar zien ze kansen?   

Eensgezindheid

Bij de presentatie en de discussie blijkt dat er veel overeenstemming is over de onderwerpen die aandacht verdienen. Zo is er behoefte aan meer verbinding en transparantie rond afspraken over opleiden en onderzoek. Ook gezamenlijke inzet op bijvoorbeeld het verkrijgen van abonnementen wordt genoemd als kans.

Er zijn volop mogelijkheden om de samenwerking binnen en buiten STZ te versterken, maar er zijn ook praktische en organisatorische uitdagingen. Bezuinigingen spelen daarbij een rol, net als de manier waarop verantwoordelijkheden en middelen rond opleidingen zijn georganiseerd.

Kartrekkers

De kansen liggen in de kracht van het netwerk en het samen optrekken. Daarvoor zijn kartrekkers nodig: ‘Musketiers’ die een kernteam binnen het decanennetwerk vormen. Vingers worden opgestoken om dit kernteam te gaan vormen. De komende tijd zullen de kartrekkers een voorstel uitwerken voor wat daarvoor georganiseerd moet worden.

Het slotakkoord van de middag is een inspiratiesessie door Annika Berends, op uitnodiging van Femke van Overbeek van het Martini Ziekenhuis. Annika Berends is internist-nefroloog-endocrinoloog bij het UMCG en een echte duizendpoot als het gaat om initiatieven rondom duurzame inzetbaarheid en toekomstbestendige zorg. Vol passie vertelt ze over de projecten waar ze zich mee bezighoudt.

Hoe blijf je bevlogen?

De gemene deler is: hoe zorg je dat je bevlogen blijft? Hoe gaan we om met de wens van steeds meer collega’s om flexibeler te werken. Niet alleen in indeling van tijd en de werk-privébalans, maar ook om bijvoorbeeld halverwege je carrière een switch te maken. “Deze transitie is geen quick fix,” legt Annika uit. “Deze verandering moet stap voor stap gebeuren en werkt alleen als je alle generaties meekrijgt. Het gaat ons allemaal aan en het heeft niets met een bepaalde generatie te maken. De zaal knikt instemmend en Saskia ten Wolde van het Spaarne Gasthuis vat samen wat iedereen voelt. “Het ligt niet aan de generaties. De tijd waarin we leven en werken is anders geworden.”  

Kracht in de groep

Na een middag vol nieuwe inzichten, gemene delers én een inspiratiesessie in omdenken, is het tijd voor een drankje en een terugblik. Voor Monique Tabak was het de eerste keer dat ze bij het decanennetwerk aanwezig was. Ze is decaan wetenschap bij ZGT en hoogleraar gepersonaliseerde e-health aan de Universiteit Twente. “Het is leuk om iedereen te leren kennen en gezichten bij de namen te zien. Ik ben sinds januari decaan, dus zit nog niet zo lang in dit netwerk. Heel leerzaam vond ik het om te horen hoe het in andere huizen gaat en de kracht te ontdekken die in deze groep zit. Nu is het zaak om die ook optimaal in te zetten. Ik ging er open in en heb nu een beter beeld hoe we ons meer kunnen verenigen om samen een vuist te maken.”  

Lef tonen

Ook Kitty Kapiteijn (Reinier de Graaf Ziekenhuis) en Bart Hellebrekers (Haga Ziekenhuis) zien het belang van de netwerkbijeenkomst. Bart: “Door meer lef te tonen kunnen we dingen veranderen. Dit kost uiteraard tijd, maar het moet wel gebeuren. Met de gemaakte afspraken kunnen we ons nog beter verenigen om belangrijke bewegingen tot stand te brengen. Ook niet onbelangrijk voor een effectief decanennetwerk: het was een mooie middag, met veel positieve energie.” Kitty, lachend: “Zeker, we gaan positief en eensgezind naar huis.”

Zelf regie pakken

Saskia ten Wolde memoreert aan het verhaal van Annika Berends. “Het omdenken heeft mij ook aan het denken gezet. We zijn zelf aan zet.” Of zoals Femke van Overbeek het zegt: ‘We lopen allemaal tegen muren aan. Maar het zijn wel dezelfde muren. Nu moeten we ook zelf de krachten bundelen en de regie pakken.”

Bekijk hier de aftermovie van de decanenbijeenkomst